Neem we het andere pad

Ik laat mijn gedachtens langs me gaan.
Voor hem kan ik gewoon niet bestaan.
Ik mis jou,
De ouwe jij.
Je doet anders tegenover mij.
Misschien is dit het punt dat ik je los moet laten.
Ik de andere kant van het pad neem.
We beiden de andere weg moeten gaan.
En rolt toch een traan.
Langs me wang.
Aan de ene kant ben ik bang,
maar weet dat dit het beste is.
Dat we mekaar uit onze gedachten wis.
Toch denk ik aan jou dag en nacht.
Verlies mijn kracht.
Maar toch is dit het beste.
Dat we beiden niet meer zo strestte.
We nemen beiden andere wegen.
Die ons anders laat bewegen.
Misschien dat ik nog steeds in jou armen wil zijn.
Maar het voelt dan niet fijn.
Ik wil nog steeds bij jou zijn.
Maar moet mezelf tegen houden.
Ookal wil ik je houden,
maar het gaat niet meer.
Het gebeurd elke keer.
Misschien dat ik weer op je pad wil verschijnen.
Maar nu gaan we beide de andere pad op.
En misschien komen we mekaar tegen.