Mijn trouwe viervoeter
Mijn trouwe viervoeter,
Soms nu nog na al die jaren,
kan ik je nog ruiken en je voelen
Dan gaan mijn handen zachtjes door jou haren,
jij kijkt mij aan en keurt het goed,
je geeft mij als dank jou natte snoet.
Geen ogen die zo trouw konden kijken,
het vertrouwen wat jij mij gaf,
Daar wil ik je nu nog voor danken,
ook al is dit achteraf.
Een engel zittend op een hartje,
houd dag en nacht de wacht,
achter in mijn tuintje,want daar is je graf
tussen de tulpen en vergeet-mij-nietjes.
En als ik s'morgens op mijn blote voeten,
door mijn tuintje loop,
vraag ik het engeltje jou te groeten
en ik geef haar dan een kus.
Er is niemand op de aarde,
als ik thuis kwam van mijn werk,
mij zo intens begroeten,
dan mijn lieve trouwe hond,Nero
Ik mis je en raak er nooit aan gewend.
Ingezonden door
miavogel
Geplaatst op
04-04-2010
Over dit gedicht
Nero was mijn lieve hond,wij hebben samen 16 jaar lief en leed gedeeld en mis hem nog elke dag.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
LiefdeReacties op ‘Mijn trouwe viervoeter’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
