Verraden

Als ik maar had opgelet...
Ik had het kunnen weten.
Wachtend tot ik alles had ingezet,
dat ik ook gevoelens heb, zijn ze vergeten.
Ik verdrink bijna in zelfmedelijden.
Het lijkt alsof iedereen me probeert te mijden.
Het kan me niet meer schelen,
ik wil leven in eenzaamheid.
Niemand kan deze wonden helen.
Van mijn goede vertrouwen heb ik nu spijt.
En ik weet dat dit nooit meer goed zal komen.
Mijn enige rust, zijn mijn dromen.
Vanaf nu laat ik niemand meer toe.
Ik wil geen pijn meer, geen gedoe.
En als ik daarvoor moet leven in eenzaamheid,
raak ik in ieder geval niets meer kwijt.