duistere nachten

Slierten donker door de straten
Maan die schijnen niet kan laten
Geeft een spookachtige gloed
Een die fantasieën en angsten voedt
Duister is het mens van hart
Die de nachtelijke uren tart
Kijk om je heen
Want waar de maan scheen
Kan je niet verschuilen
En doet je zachtjes huilen
Zoek het licht dan is het goed
In het licht waar ik jou ontmoed