1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Hoogmoed.
Stoel tot ongekende
hoogte gedreven.
Poten onstabiel,
onzeker blijven zweven.
Zelfzuchtig,
op ieder neergekeken.
Verhard oordeel
altijd stand gehouden
Nimmer vanaf geweken.
Nu de poten van je stoel,
volledig zijn neergehaald
Jij naar ongekende diepte
bent afgedaald.
Je hoogste lied niet meer zingt.
Jou deze ondergang je
enkel tot nederigheid dwingt.
Is de hoogmoed weggeschreven.
Ingezonden door
loes schaap
Geplaatst op
22-03-2010
Geef uw waardering
Op basis van 30 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Afgegleden Bestreden Hoogmoed LaagReacties op ‘Hoogmoed.’
-
dit vind ik nou echt eens een mooi gedicht. hierbij heb je in ieder geval wat om over na te denken.
lieke - 28-09-2010 om 23:11
-
ja, zo hee... Mooi hoor!! <3
Verwijderde gebruiker - 15-12-2011 om 19:18
-
ben het met bovenstaande helemaal eens...; p
lisanne - 15-10-2012 om 15:17