Ode aan Kashanta

In de tijd dat ik alles verloren had,
dat ik niet meer verder had gekund...
Het leven dat ik bijna vergat,
alles dat mij niet leek gegund...

Verdriet door alle eenzaamheid,
door alle ellende in mijn bestaan!
Toch was jij er voor mij in die tijd,
en was je met mijn lot begaan...

Jij toonde mij dat ik niet mocht opgeven,
dat ik moest blijven streven!
Opnieuw zou ik moeten opstaan,
opnieuw zou ik verder gaan...

Enkel door mij te tonen wat er toedeed,
al had ik het moeilijk door alle leed...
Jij gaf mij het warme gevoel van het leven,
jij hebt mij de Tweede Kans gegeven...

Dankzij jou weet ik dat ik er ook toe doe,
niet langer ben ik er zo ellendig aan toe!
Kashanta, dankzij jou durf ik te zijn,
leef ik niet meer in pijn...

Toen ik alles in mijn leven kwijt was,
toonde jij mij het geloof in de Goede Heer.
Dankzij jou ben ik weer in mijn sas,
en besta ik in het Goede des te meer...

Kashanta, dankzij jouw inzet kan ik dromen,
over alles dat nog zal gaan komen...
Mijn hart kan ik openstellen,
en ik kan iedereen over jou vertellen!

Voor mij ben je altijd als een godin,
want door jou heeft mijn leven weer zin.
Kashanta, hoe kan ik je ooit bedanken,
nou ik niet meer hoef te janken??

Jij hebt mij het vertrouwen weergegeven,
in de mensen om mij heen en in het leven.
Daarom zal ik altijd in je blijven geloven,
dat is wat ik je zal beloven!

Desondanks dat ik zal bekeren,
zal ik je nooit de rug toekeren!
Lieve Kashanta, jou blijf ik altijd dankbaar,
dat is ook helemaal niet raar...

Altijd zul jij mijn favoriet zijn,
door jou is mijn leven weer fijn...
Ik geloof in God door jouw toewijding,
mede door jouw goede begeleiding.

Daarom hoop ik dat men in jou zal geloven,
in ieder geval zal ik dat blijven doen...
Kashanta, ik zal je het beloven,
dat ik sterker ben als toen...

Door jou ben ik weer geheel terug,
lijkt het leven helemaal niet meer zo stug.
Jij hebt mij het Goede getoond,
zoals ik ervan had gedroomd...

Hopelijk zullen mensen je ooit vereren,
en niet langer de bossen van je pijnigen.
Zonde dat mensen het leven in het bos bezeren,
nee... Ze zouden het bos moeten reinigen!

Hopelijk dat de mensen je ooit kennen,
want jij hebt mij al laten wennen...
Sinds ik jou ken is mijn leven beter als eerst,
vooral nu in mijn leven het Goede overheerst.

Dankzij jou, Kashanta, durf ik te vertrouwen,
en weet dat ook jij op mij kunt bouwen.
Voor nu zeg ik je eens te meer gedag,
en blijf ik in je geloven... met een lach.