1001 Gedichten

Gedichten

U bent hier:

Gedichten »
Overlijdens gedichten »
Gedicht 'Stille Bomen'

Stille Bomen

Het hart vervult met zaden
Bloemen die bloeien
Zo mijn ogen uit.

Langs mijn lichaam
Naar beneden op de grond
Geen mens die hoort of ziet.

De stil liggende bomen
Waar wij naar zien
Geen dromen meer
Alleen dor en verderf.

vorige gedicht volgende gedicht

Ingezonden door

Tessa v. O

Geplaatst op

18-03-2010

Over dit gedicht

Een gedicht ter nagedachtenis van een goede vriend en 2e vader voor mij.

Geef uw waardering

Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Reacties op ‘Stille Bomen’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

1001 Gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!