De kleuren van haar hart
De sterren stralen in de donkere nacht,
de weerspiegeling is te lezen in haar ogen.
Een koude avondlucht streelt haar huid,
ze is voorbestemd om te worden voorgelogen.
Het gevoel diep in haar hart,
is als de wiegende bomen op het ritme van de wind.
Heen en weer, elke keer, steeds maar weer,
zodat ze nooit haar rust eens vindt.
Sterren fluisteren zachtjes haar naam,
die weerklinken in het kille duister.
De stilte schreeuwt in haar gedachten,
maar om zich heen hoort ze enkel gefluister.
En daar loopt ze dan, helemaal alleen,
maar zonder enig gevoel van eenzaamheid.
Want ze weet, ze zal vechten,
en ze zal overwinnen in deze strijd.
De kleuren van deze nacht zo zwart,
symboliseren de kleur in haar hart.
Verlaten, door elke ziel die op aarde leeft,
maar nog steeds vechtend en hopend,
op een nieuwe morgen met een nieuwe start.
© Nathalie
Reacties op ‘De kleuren van haar hart’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
