ik wil niet van je houden

Woorden hangen in mijn hoofd, maar schrijven lukt me bijna niet,
tranen stromen over mijn wangen, tranen van verdriet.
Zinnen komen met moeite op papier,
in mijn hoofd de gedachte, was je maar hier.
Ik wil je vergeten maar kan het niet aan,
vraag me af wat is er misgegaan?
Wat wij hadden voelde zo echt, zo puur,
onze liefde leek een onbreekbare muur.
Alles is te breken dat blijkt nu wel,
en nu zit ik tussen gevallen stenen knel.
Ik zit vast terwijl jijvrolijk doorgaat met je leven,
begin steeds meer de te denken, jij hebt nooit om mij gegeven.
Ik zit nu zo met mezelf in de knoop,
want ik haat je, maar heb toch dat beetje hoop!
Mijn hart en hersens spreken 2 verschillende talen,
de mensen die ik spreek hebben alle andere verhalen.
Van binnen schreeuw ik, maar van buiten ben ik stil,
stoppen met van jou te houden dat is nu alles wat ik wil!!