vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
de nacht
De nacht valt,
Er zijn sterren hoog daar boven,
En de maan schijnt door de bomen
het is buiten koud en stil
en geen vogel die meer fluiten
dan kom ik tot leven
In mijn eigen wereld
Zonder geweld en pijn
Met alleen maar vreugde
Vreugde en niks anders
De arme worden rijk
De blinde kunnen zien
De lamme kunnen lopen
En de doden worden wakker
Heel de nacht is de wereld van mij
Voor even ben ik als God
Maar als de zon er weer staat,
het weer warmer wordt
en de vogeltjes weer fluiten
dan sta ik terug met mijn twee voetjes op de grond!
x Sharinna
Ingezonden door
Sharina
Geplaatst op
27-02-2010
Geef uw waardering
Op basis van 10 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
NachtReacties op ‘de nacht’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
