Eenzaam
Ik heb iemand nodig,
die aan één blik genoeg heeft,
die meteen ziet dat ik niet lekker in m'n vel zit,
die niet hoeft te vragen waarom,
maar gewoon naast me komt zitten,
en een arm om me heen slaat,
en me uit laat huilen,
Ik heb iemand nodig,
die mij ook zonder woorden nog begrijpt,
want ik weet zelf de reden voor mijn gevoelens niet,
ik weet niet waarom ik me kut voel,
of waarom de tranen blijven stromen,
ik weet wel dat het oplucht,
en dat het beter is je te laten gaan,
dan om alles op te kroppen,
tot het veilige donker van de nacht,
waarin je eenzaam en alleen,
al je verdriet eruit kan huilen,
Want in de nacht ziet niemand het,
niemand hoort mij snikken,
geeft me een zakdoek aan,
geeft me iets te drinken,
slaat geen arm om me heen,
op de momenten dat ik het nodig heb,
Ik mis net die persoon,
ik mis het,
terwijl ik het eigenlijk heb,
als diegene er voor me zou zijn,
want ze zien het wel,
allemaal,
maar niemand snapt wat ik nodig heb,
niemand ziet mijn eenzaamheid,
de eenzaamheid die ik zelf niet snap,
want ze zijn er altijd,
via de telefoon,
of msn,
maar niet bij mij,
ze zijn zo dichtbij,
maar tegelijkertijd zo ver weg.
(C) Joske
Ingezonden door
Joske
Geplaatst op
25-02-2010
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Eenzaam Gevoel VriendschapReacties op ‘Eenzaam’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
