Voor hem

Toen je zei ik hou van jou klonk het zo oprecht,
de manier waarop je me kuste maakte het zo echt.
Later zei je mij dat ik niet de ware was,
terwijl ik in jouw ogen toch iets anders las.
Je lippen trilden terwijl je mij vaarwel zei,
maar eigenlijk wilde ze zeggen blijf bij mij.
Het was jij en ik die match bleef niet staan,
ik liet jouw hand los en jij liet me gaan.
De verbinding was verbroken,
nu al zolang elkaar niet meer gesproken.
En toch denk ik nog vaak aan hoe het was,
aan hoe ik de liefde in jouw ogen las.
Die mooie ogen waar ooit de zon in heeft geschenen,
maar nu als ik je aankijk is die twinkeling verdwenen.
In plaats daarvan zie ik de pijn die jij me hebt aangedaan,
en een flashback van het moment dat je mij liet gaan.
Ik weet dat je me terug wilt en dat is ook wat ik wil,
want zonder jou is mijn wereld veel te stil.
Maar met stilte leer je leven en verdriet dat maakt je sterk,
ze zetten je hersens weer terug aan het werk.
En het liefst volg ik mijn hart en vergeet ik alle pijn,
maar voor nu is het beter als we niets meer dan vrienden zijn!