aeroxje

Ik keek naar achter,
Ik dacht al dit voelt heel slecht aan,
Ik zag de slingerend de brug afgaan.
Ik wou nog zeggen dat:
doe het rustig aan,

Ik kon dit niet geloven.
je reed zo tegen de paal.
Ik kon er niet meer op in gaan.
Ik voelde me misselijk en draaierig.
Ik wist niet wat ik moest doen.

Ik smste me moeder:
Ik kon toen even niks zeggen,
Nu kan ik alles weer op een rijtje vertellen.
Ik heb verdriet dat niemand ziet,
Ik hou het voor mezelf maar,ik kan het niet,
Ik wil het niet.

Ik heb nu gewoon eventjes verdriet,
Ik hoop dat je me snapt,
Ik hoop dat je me begrijpt,
Ik hoop dat je snapt dat dit moeilijk is voor mij,
En ik er nu even met mijn
Gedachten er niet bij kan zijn.
ook al heb ik je vertel over me spijt
hoe kan ik het goed,
maken me zelf onklaar maken ?