het doet me pijn
Je hebt mijn hard gebroken,
Nu laat ik alle liefde eruit lopen.
Ik moet je vergeten maar dat kan ik niet!
Al het verdriet
Ik kan niet stoppen met huilen,
Je bent zo speciaal,
De jongen van mijn dromen
Mijn vriendinnen, heb ik ook niks aan,
Als ze me nodig hebben mag ik komen anders mag ik gaan!
Ik wil in jou armen schuilen, ik wil bij jou uithuilen,
Maar dat gaat niet, want het boeit je niks.
Wat heb ik daar nou aan.
Het was zo een fijne tijd, die tijd dat je me wel zag staan.
Nou ben ik je kwijt en moet ik je laten gaan.
Ga dan, geef me dan ook niet de hoop dat het wel kan. Ben dan meteen eerlijk! Zeg meteen hoe je erover denkt, De hoop die ik had heb jij me gegeven, Je gaf me die hoop zo hard.
En nu laat je mijn hart breken.
Ik vraag me af wat jij nou zou denken
Hoe voelt het nou bij jou,
En nou naar wie moet ik nou.
Ik had zo graag gewild dat ik kan zeggen ik kan naar jou,
Dat je zegt kom maar bij mij schatje ik zal er voor je zijn
Oh, wat lijkt dat me toch fijn.
Toch blijf ik hopen
Ik heb alle tijd,
Want schatje, jou wil ik echt niet kwijt
Reacties op ‘het doet me pijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
