vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
laten gaan
Je stond naast me,
ik voelde je adem in mijn nek.
Ik sluit mijn ogen,
en hoor je praatten.
'I love you',
was wat je zei.
Maar nu zit ik zonder je,
met al die pijn.
Ik was zo dom,
om je te laten gaan.
Maar ik kan mezelf niet eeuwig de schuld geven,
ik moet het laten gaan.
Maar nu pas merk jij,
hoe vreselijk het is zonder mij.
En je maakt me alleen maar bang,
voor alles
Reacties op ‘laten gaan’
-
ik heb respect voor je meid jij schrijft als een echte dichter en dat raakt mijn wel erg ik zal ook weer snel een nieuwe gedicht schrijven maar moet ik eerst mijn muziek opruimen tot dan meid het gaat je goed
Patrick - 17-02-2010 om 23:04
