Tijden van weleer

Het liefste wil ik weg
Op reis ver hier vandaan
Waar iemand luistert als ik zeg
Ik heb mijn best gedaan

Een vlucht is het niet
Zo moet het ook niet zijn
Eerdear een plek waar iemand ziet
Dat je even genoeg hebt van de pijn

Niet veel nodig, juist heel weinig
Omdat ik meer waardeer
Eigenlijk best geinig
Want ik heb niets meer

Je wereldje plots weggeslagen
opeens voorgoed voorbij
En wennen aan lange lege dagen
Die onbewust voorbij gingen met jou aan mijn zij

Het wennen alleen te slapen
Wat is een bed toch groot
Daags moed bijeen rapen
Kruipend uit de goot

Wellicht komt het moment
Vast en zeker wel een keer
Dat een ieder mij herkent
Zoals in de tijden van weleer