Alles wat we samen hadden

Elke krant in de trein doet me aan je denken,
wat had je me allemaal nog meer willen schenken?
Vanaf het begin wist ik het er was iets,
en nu is er helemaal niets.
Dan behalve de herinnering.
Je was iemand om voor te leven,
maar helaas was dat maar voor even.
Vanaf het begin voelde het goed,
hoe kon dat toch? we hadden toch niet hetzelfde bloed?
Toch was het contact zo mooi,
en nu… is het even een puinzooi
Een kop vol emoties,
maar alles komt wel weer op zijn pooties.
Het voelde immers of we mekaar al jaren kende,
en dat terwijl we elkaar meestal zagen in alleen de weekenden.
Als we buiten bezig waren en we hadden even pauze had je hele verhalen,
en die zal ik later aan mijn kinderen vertalen.
We hebben in korte tijd veel meegemaakt,
dat heeft mij in mijn hart heel diep geraakt.
Nu ben ik me maatje kwijt,
maar in me hart zal je eeuwig voortbestaan en das een feit!

Ik ga je missen pa!
06-04-2008