Schemer

Ik kus verwonderd haar gezicht
omspoeld door 't laatste avondlicht,
dat nu vervalt tot zwart en nacht,
waarin mijn droom wordt omgebracht.

Oh schemer, die niet langer wacht,
verhoor nu toch mijn jammer klacht.
Lees nu haar onverwacht bericht;
en keer weer terug naar 't volle licht,

Dit was voorgoed de laatste dag,
dat ik haar nog beminnen mag,
die zij mij heeft gegeven.

Oh, schemer... wacht nog even.