give, always, ask, sometimes

het voelt als een zandkorrel,
vast in de aarde,
je komt niet meer los,
je hebt al iets gegeven.

het voelt als een spriet,
zo lang en groen,
voor eewig op je plaats.

het voelt als een bloem,
een kleine,
die dood gaat als het te hard regent,
die dood gaat als de zon te warm schijnt.
eentje die er is,
maar ook weer niet,
maar altijd voor even.

het voelt al een duin,
net naast het strand.
alles blaast heen en weer,
door de zoete milde zee,
je kan niet anders,
mijn sprieten komen in beweging,
mijn ondergrond waait weg,
mijn bladeren worden afgerukt.