vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Je ontwaakt traag
Je ligt nog soezend te slapen
in je bed.
De wekker heb je al zeven
keer afgezet.
Je duiveltje heeft net
je ramen op een kier gezet
en je engeltje probeert
opnieuw zijn weg naar binnen,
in die winter-wonderlijke wereld
gevoed door beken van fantasie.
Maar na de winter komt de lente
en dus een zachte zonnestraal
die verlegen door je raampje piept
en je ontwaakt door zijn traag verhaal.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
03-02-2010
Over dit gedicht
Dit gedicht is de eigenlijke versie van het gedicht "Engeltjes", dat werd omgevormd tot sms-poëzie.
Geef uw waardering
Op basis van 11 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
WakkerwordenReacties op ‘Je ontwaakt traag’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
