Een grof penseel vol lusten

het schilderij is klaar
een droom in perspectief
de verte ingekleurd met
wensen en verlangens

je domineert de
voorgrond en drapeert
je schaduw in de
rafels aan de horizon

alsof ik ooit met
jou begon een grof
penseel vol lusten in
streken die niet rusten

je stapte plotseling in
vertrapte de structuren en
verbleekte toen de achtergrond
tot jij er magistraal op stond

ogen dwingen om te kijken
terwijl je houding stilte eist
je lacht wel overwogen omdat
je lichaam alle aandacht krijgt