vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Alleen
Soms heb je zo'n gevoel,
waarbij je graag even alleen wilt zijn.
Je laat zien dat je groot bent,
maar van binnen voel je je zo klein.
Van buiten laat je zien dat je sterk bent,
maar eigenlijk ben je dat helemaal niet.
Je voelt je zo slap,
maar je hoopt dat niemand dat ziet.
Als je dan eindelijk denkt, ik heb een vriend
blijkt het toch iemand te zijn,
die dat toch niet verdient.
dus ga je weer naar huis,
sluit je je op in je kamer
waar je dan in de spiegel een meisje ziet staan.
ik ken ze niet, maar ze lijkt zo alleen gelaten
ik wil haar heel graag helpen,
maar besef dan pas, dat spiegels niet kunnen praten.
Reacties op ‘Alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
