Oorlog
Alles word me ontnomen ,
Nergens kan ik terecht,
Geen vrienden ,
geen familie ,
Huilen doe ik dagen lang ,
Mijn hart is gebroken,
Ik ben de enige overlevende,
De oorlog is hard,
Ik zie een zwart licht,
Ik denk : het einde is nabij,
ik voel dat ik word geduwd,
er word aan me getrokken ,
maar ik zie niks,
maar voor ik besef wat er gebeurt ,
word ik in slaap gebracht,
dagen lang heb ik geslapen ,
ik werd wakker in een wit tent,
Hij liep op me af en vroeg hoe ik hete,
Ik wist het niet,
hij vroeg hoe oud ik was,
Ik wist het niet,
hij vroeg waar ik vandaan kwam,
Maar ik wist niks meer.
Mijn ogen vallen dicht , ik val in slaap.
Ik word wakker en hij staat voor me ,
hij vroeg me hetzelfde ,
Dit keer wist ik het ,
Ik was erg moe , en viel in slaap.
Hij gaf me een kus op mijn mond,
Ik werd wakker ,
Ik mocht weg ,
maar wist niet waar ik heen moest ,
Hij nam me mee ,
Naar een vreemd land dacht ik ,
We waren geland ,
Ik stapte uit , en wist waar ik was ,
ik zag mijn familie , mijn vrienden ,
Ik vloog ze in e armen ,
hij had ze gered,
Een paar maanden later trouwde ik ,
Met de man van wie ik hield ,
we stichtte een gezin waren gelukkig .
Reacties op ‘Oorlog’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
