spijt

soms gebeuren er dingen waar je heel veel spijt van krijgt,
waar bij je niet wist wat je bezielde.
dingen die je zelfs het allerliefst voor je beste vriendinnen verzwijgt,
en dat je niet in de gaten had dat je jezelf vernielde.

soms heb je van die momenten,
dat je jezelf helemaal niet bent.
dan ligt je gevoel in duizend gruzelementen,
en is het jou probleem dat je je eigen grenzen niet meer kent.

je denkt alleen maar aan daar en toen,
niet aan hoe je er later tegenover staat.
die ene plaats, dat ene moment, en die ene zoen,
het is de manier hoe je er mee omgaat.

die momenten kent iedereen,
en die wil iedereen zo graag vergeten.
het voelt als een blok aan je been,
en je denkt dat je nooit meer anders zal weten.

denk dan dat je er niks meer aan kunt doen,
en dat het is gebeurd.
nu is nu, en toen was toen,
en vergeet de persoon die je toen heeft meegesleurd.