Haïti.
Haïti.
De natuur kan intens mooi zijn
maar even genadeloos, wreed.
Haïti het tragische bewijs.
Hoeveel doden, hoeveel leed.
Vaders, moeders, kinderen,
familie, verrast in huis of tuin
één ogenblik schud de aarde, siddert
mensen, alles wat leeft onder puin.
Voorgoed op ons netvlies gegrift,
beelden van gruwel en pijn
zoveel levens weg in zo korte tijd
Chaos, ieder zoekt, hoopt niet ik.
Gezinnen uit elkaar gescheurd,
dolend vragend, waar is mijn huis,
door honger en dorst verscheurd,
uitgeput neervallen tussen ‘t gruis.
Hulp die komt, doet wat moet,
helpen waar kan, gelukkigen gered.
Op gevaar van eigen leven, vol moed
wordt gestreden, een ongelijk gevecht.
Bomi
( 2010 )
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
23-01-2010
Over dit gedicht
Een kleine indruk over de natuurramp die Haïti trof met zoveel slachtoffers en ravage.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
B-o-m-iReacties op ‘Haïti.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
