vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
zeepbellen
Telkens als ik zeepbellen blaas,
Vind ik dat een prachtig zicht,
Dan fantaseer ik telkens,
Dat er in zo’n bel,
Een klein kasteeltje zit,
Waar kleine mensjes leven,
Waar geluk, vriendschap, liefde en vrede nog wel is
En als er dan zo’n bel ploft,
Is dat vast die waar de boze toverheks zat in verstopt!
Ingezonden door
sigridje
Geplaatst op
21-01-2010
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Zeepbellen DromenReacties op ‘zeepbellen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
