Hart verloren

Ik ben me hart verloren, en hij ligt niet op de grond
ik ben ‘m kwijt, vanaf het moment dat jij voor me stond
ik voel een leegte, een gat, een gemis
ik weet ook niet zo goed, wat t nou eigenlijk is
maar ik kan niet stoppen, met denken aan jou
het doet gewoon pijn, wat moet ik nou
ik wil je ontwijken, maar ik wil je ook zien
ik wil naar je kijken, maar je wilt me niet zien
soms denk ik het is beter als ik je helemaal laat
maar dat wil ik niet, en’ t maakt me ook kwaad
ik wou dat t allemaal niet zo ingewikkeld was
en dat je gewoon beantwoorde wat je in me ogen las
maar jij voelt je niet zo, of je bent niet zo
ja ik weet het, niks in het leven krijg je cadeau
maar ik zou voor je vechten,
hoezeer ik ook hoop op een nacht in jou armen
ik kan waarschijnlijk toch nooit je hart verwarmen
dus ik moet het accepteren, en verder gaan
hoe moeilijk het ook is, ik kan het wel aan
met pijn in mijn hart neem ik afscheid van jou
maar weet dat ik voor altijd onwijs van je hou