Toch niet alleen

Zo'n diep verdriet: die lege stoel.
O, God, U weet wat ik voel.
Ik kan zo haast niet verder.
Mijn steun is weg: een groot gemis.
Wie kan vertolken wat dat is?
Onferm U, Trouwe Herder.

Mijn kind, Ik weet je pijn en smart.
Ik je drukken aan Mijn hart,
Ik wil je tranen drogen.
Hoe moeilijk vaak de weg ook zij,
verlaat je toch geheel op Mij.
Steun op Mijn alvermogen.

Dan kun je verder en heb je kracht,
want wie het ál van Mij verwacht,
kan moedig verder treden.

Heere, hier ben ik met mijn last.
Ik schuil bij U; houd Gij mij vast
en leid mijn zwakker schreden!