Vallen en opstaan

Het pad dat ik nu bewandel
lijkt schoon en mooi
Maar volgens mij ben ik nog lang
niet op de goede weg
Want bij elke stap die ik zet,
zie ik weer een dikke puinzooi
Mijn benen voelen zwaarder aan,
alsof ik aan het lopen
ben op een modderweg

Terwijl ik aan het wandelen ben,
sta ik af en toe stil om te kijken, wat er allemaal om mij heen gebeurt.
Eigenlijk ben ik een echte voetbalfan
vandaar dat ik het liefst alsmaar door wil rennen,
zodat mijn hart niet nog een
keer wordt verscheurd.

Mijn ogen zullen nooit
uitgedroogd raken
Want er zijn genoeg dingen
die mij elke keer voeden
Mijn hart zal nooit meer
zo mooi zijn als eerst
Want er zijn genoeg problemen die
de schoonheid vanbinnen overheerst

Elke dag rollen er genoeg tranen
over mijn wangen
Ze hebben allemaal een eigen verhaal
Terwijl ik nog in mijn
gedachten zit gevangen
Hoor ik die verhaaltjes in mijn hoofd en loop ik verder totdat ik verdwaal

Die verhaaltjes klinken
als een standaard lied
Overal waar ik loop of sta,
hoor ik hetzelfde gezang
Maar waar is nou ook al
weer mijn wandelgebied?
Ik word nu echt heel erg bang

Elke keer wanneer ik
denk dat het goed gaat
Komt er wel iets tussen
dat mij van het geloop weerhoud
Het lijkt alsof het leven
mij steeds verraadt
Ik weet echt niet hoelang
ik dit nog volhoud.