Kapot

Er is iets vanbinnen
Helemaal op slot
Niet meer te kraken
Ik krijg het niet kapot

Het is aan het breken
Van de vragen die er zijn
Veel te vol van binnen
Vol van alle pijn

Het is mijn ziel
Die is aan het verkwijnen
Langzaam aan ’t verdwijnen
Van de haat
En de smaad
Die het steeds moet ondervinden

Ik was vannacht niet in mijn bed
Die is met mijn tranen gesmet
Ik was weg, ik weet niet waarheen
Maar ik was verdomd alleen

Ik wist niet waar ik was
Ik wist niet waar ik heen ging
Ik wist niet wat ik doen moest
Ik wist nog maar één ding

En dat was dat ik alleen was
Geen mens die om mij gaf
Niemand thuis vroeg zich af
Waar ik was gebleven

Ze gingen rustig slapen
En lieten mij maar gaan
Vanochtend toen ik op stond
Keken ze mij niet aan

Ik voelde me hond
Niets waard, en overbodig
Nergens meer voor nodig
Ik vroeg me af waarom bestond

Vannacht was ik zo bang
Ik wist niet wat ik doen moest
Ik wist niet waar naar toe
Ik wil weer verder, maar ik weet niet hoe


Waarom loopt het zo
Ben ik dan niets van waarde
Ben ik voor niets op aarde
Ben ik geboren voor de pijn?...