Mijn hart vol vragen
Mijn hart vol vragen
Houdt mijn lichaam is z’n macht
Wanneer komt de morgen
Na deze lange nacht
Wil je niet begrijpen
Wat mij aangrijpt in mijn hart
Kan het je niet schelen
Dat ik doodga van mijn smart
Ik wil omhoog kijken
Naar de zon, naar de maan
Naar de sterren die er staan
Heb jij mij niet horen zingen
Heb jij mijn stem niet gehoord
Heb jij nooit kunnen verzinnen
Wat mijn blijdschap heeft verstoord
Heb jij nooit aan mij kunnen merken
Wat ik voor je heb gevoeld
Heb jij nooit eens kunnen weten
Wat ik altijd heb bedoelt
Kan het je dan werkelijk niet schelen
Dat ik stuk ga van verdriet
Waarom blijf je zo ontzettend hard
Waarom kan het je niet schelen
Dat ik niet meer blij kan zijn
Waarom kan het je niet schelen
Dat ik wakker lig van pijn
Waarom kan het je niet boeien
Dat ik zonder jou niets heb
Waarom kan het je niet schelen
Waarom ben je zo heel hard…
Waarom waarom waarom
Ik kan niets meer vragen
Want ik zit ontzettend vol
Vol van tranen, uitgebeten
In mijn ogen, weggesleten
Is mijn ziel die bezwijkt van pijn
Omdat ik niet bij jou kan zijn
Zo verbranden ook mijn ogen
Van de tranen die ik schrei
Zo verwaterd het vertrouwen
Vertel mij waarom, Why WHY?!...
Reacties op ‘Mijn hart vol vragen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
