De glimlach van een kind

Als kind met een glimlach,
kijkend en blij.
Zo leek het van afstand,
maar zo was het niet voor mij.

Niemand die het zag,
of nu nog ziet.
Ik leek heel gelukkig,
maar was het zeker niet.

Als kind doe je dingen,
Soms aangeleerd,
Zoals niet praten.
Maar was toch verkeerd.

Het blijven dan herinneringen,
wordt snel teveel,
en wil naar buiten,
deel voor deel.

Ben het gaan uitleggen,
Dat niet alles is,
zoals het van buiten lijkt.
En dus vreugde als kind mis.

Maar ik durf nu te zeggen,
sinds ik jou ken.
Met een grote lach,
dat ik gelukkig ben.