Papa

Papa,

Elke dag, denk ik aan jou.
Waarom precies jij nou?
waarom moest jij nou gaan?
ik denk aan je, elke keer, met meer dan 1 traan
want als ik denk aan die tijden
dat je zo blij was als je ging busje rijden
dat je zoveel hield van je werk
en ondanks alles, TOCH nog zo sterk
met de pijn aan je hart die je kreeg
Die je het liefste vezweeg
maar wat je toch fataal werd

papa, WAAROM?
waarom ging je niet naar de dokter?
of dacht je, dan wordt ik nog opgefokter?
Waarom kreeg jij al die pijn?
en wilde je daarvoor geen medicijn?
Waarom,
er zijn te veel vragen
we moeten je missen, alle feestdagen
alle gewone dagen
die nu een stuk minder leuk zijn
zonder jou, die grote mooie zonneschijn
ik krijg je nooit meer terug
waarom ging de tijd met jou, zo onzettend vlug
en moest jij zo vroeg vertrekken?

waarom moest jij

WAAROM?

ik wil weer een leven MET jou
weer veel geluk, MET jou
weer lachen, skiiën, moterrijden MET jou
ik wil alles doen MET jou,
want ik mis je zoo erg,
ik wil je terug
maar ik weet dat het niet kan,
en dat vindt ik nog wel het ergste
dat ik je nooit meer zie
dat ik alleen de herinneringen van 9jaar heb,
*bijna geen herinneringen dus*
maar de herinneringen DIE ik heb
die blijven altijd in mijn hart
en zijn goud waard
niemand kan die van me afnemen
want elke dag
denk ik aan je
en hou ik van je
en wil ik je terug.

ik mis je lieve papa