vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Pijn
Als een baby op de aarde gekomen.
Zou ik als een tiener willen gaan.
De pijn is niet te verdragen.
Geen woorden, geen pijn.
Helaas heeft dit anders moeten zijn.
Elk stukje van mijn hart is in 2en getrapt.
Als een baksteen op mijn hoofd.
Hoop ik dat mijn verdriet ooit wordt verdoofd.
Kapot ben ik gemaakt, en niemand die het raakt.
Ik geef het op,
Teveel kansen gegeven ik zet het nu stop.
Ingezonden door
MR RM
Geplaatst op
03-01-2010
Over dit gedicht
Het gaat over mijn leven over hoevaak ik mensen een kans heb gegeven, maar ze altijd mijn vertrouwen weer misbruiken.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Pijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
