Van leven naar steen
Ik ben in de war,
elke dag als ik iets van je hoor,
gaat mijn hartje sneller kloppen.
Maar er is toch iets dat me ondertussen stoort.
Lopen we beide nou andere wegen?
Botsen we tegen elkaar?
Ik weet niet meer wat ik moet doen.
Tenminste dat is wat ik ervaar.
Ik zie de leuke dingen,
maar ik zie meer de gebroken delen.
Wat moet ik doen..
Wonden die niet snel meer helen.
Waarom lopen mensen er tussen te stoken.
Het leven is al zo vaag.
Ze doen het alleen maar express.
Allerlei dingen die ik me zelf afvraag.
Ik wil je niet kwijt raken door hun.
Dit is wat ik meen.
Hoeveel ik aan je denk is illegaal.
Maar schatje mijn hart raakt lanzaam van steen.
Reacties op ‘Van leven naar steen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
