vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Verlaten door de dood
Je ogen waren als spiegels,
Weerkaatsing van liefde die ik je gaf
Je armen boden veiligheid,
Wanneer tranen mijn leven overnamen.
Je hart verwarmde mijn koude ziel,
Toen de temperatuur bleef dalen.
Maar na die ene nacht,
Toen jij het licht op je af zag komen.
Verloor ik het doel van mijn leven.
De roos vol met liefde voor jou,
Was het laatste wat ik aan je kon geven.
Doodse stilte op je begrafenis.
Reacties op ‘Verlaten door de dood’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
