Hopeloos meisje
Hier is een meisje,
Met heel veel verdriet.
Maar niemand die het ziet,
Niemand die het wil horen.
Niemand die ziet,
Dat ik erbij wil horen.
Ik denk bij mezelf; Ik wil dood ik kan het niet meer aan.
Maar ik moet mezelf gewoon laten gaan.
Ik pak mijn mes en hou het boven mijn arm.
Opeens ben ik gloeiend heet,heel warm.
Ik begin te huilen en huilen,
Ik kan het niet.
Maar ik wil het wel.
Het is voor mij een spel.
Tussen lijden en dood,
Daar sta ik dan met mijn arm heel bloot.
Toch doe ik het, ik snij mezelf in mijn arm,
Het doet niet pijn maar het is heel warm.
Het bloed stroomt eruit,een goed gevoel.
Ik doe het voor mezelf,een goed doel
De strepen staan in mijn arm,ik heb spijt.
Ik ben mijn hele leven daardoor kwijt...
Ik zal het nooit meer doen!!
Ingezonden door
loopband snelheid
Geplaatst op
21-12-2009
Over dit gedicht
5
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
2tekensReacties op ‘Hopeloos meisje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
