Ik heb een droom

Mijn hart is te koud, Te koud van binnen.
Om liefde te voelen.
Er zal nooit iemand om mij gaan geven.
Maar toch zal ik door moeten leven.
Ik zou willen weten wat er mis is met mij.
Mijn lichaam voelt verweg maar ben zo dichtbij.
Ik heb een droom,
Dat mensen er voor me zijn.
Misschien leef ik dan niet meer met zo veel pijn.
Dat zou mijn leven wonderen doen.
Zijn er geen mensen met fatsoen?
Die mijn leven beter zouden kunnen maken,
Die mijn hart misschien wel raken.
Ik hoop dat er zo iemand bestaat,
Die mij tenminste niet haat.
Hoe kan het zo gegaan zijn?
Zou dit ooit nog goed aflopen?
Of zou ik voor eeuwig met dit probleem rondlopen?