vorige gedicht
vorige gedicht
Nooit naar mij gekeken.
Nooit keek iemand om naar mij,
als ik langs liep draaide je je hoofd snel weg.
ik ben een soort pech op de wereld,
wat ik ook zeg.
dus zou het niet veel gemakkelijker zij als ik nu weg ging.
voorgoed en nooit last van mij.
de wereld merkt er toch niets van,
Het gaat hun zo voorbij.
Maar toch heb ik een laatste wens,
voor iemand die voor het eerst en laatst naar me luistert.
Een wens diep uit mijn hart.
Maar er zal nooit iets aan mij veranderen
Reacties op ‘Nooit naar mij gekeken.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
