Onnozelheid in kaalslag

bleke bekken galmen hun
onnozelheid in kaalslag
door de dikke vachten

groen staat verderop
te wachten en de herder
punt zijn staf met steen

totdat het dwars geluid
zich weer laat horen
de kudde wordt dan een

de geest gaat jagen
op de prooi het anders-zijn
wordt in het nauw gedreven

honden leiden het venijn
hoeven trappen alles fijn
er is geen ander leven

kaalgeschoren lijven
mekkeren de wereld vol
wollig moet het blijven