Het leven

de hele dag, denkend aan miljoenen dingen
De hele dag, zit je hoofd helemaal vol
Altijd maar streven naar dat ene ding
Dat ene ding, waarvoor je bestaat
dat ene ding, waardoor je het leven haat
Dat ene ding wat je leven verziekt, maar wat ook erg belangrijk is
soms lukt het allemaal eventjes niet meer
En dat doet dan zo’n zeer
konden wensen maar uitkomen
kon alles maar uitkomen, waar je altijd al over droomde
het zou ook niet best zijn
je zou maar dromen over die ene trein
Die ene trein, die je hele leven stopt
Daarom alleen je wensen, alleen je wensen
ik wil het oude leventje weer
want ik kan niet meer
Ik ben dit soms echt helemaal zat!
Soms heb ik er echt genoeg van gehad
Ik wil terug naar mijn oude leven
Kon iemand me dat maar terug geven..
dan kan ik er weer tegen
zo lang gedacht, zolang geleden
Dan kan ik alles weer aan
Voel ik me misschien niet meer zo eenzaam
Want niemand voelt wat ik voel
Niemand begrijpt echt wat ik bedoel
Gelukkig zijn er nog mensen die altijd voor me bestaan.
Die altijd in mijn hart blijven staan.
Die nooit vergaan
mensen die met hoofdletters op mijn hart beschreven staan,
ze zijn mijn eigen landingsbaan