vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
opeens uit elkaar
Er kent niemand goed dan jou en mij,
in de zoveelste jaar en zoveelste tijd.
Waarom moet je mij dit vragen,
kunnen we niet erover praten?
Ik moet dit geloven,
want het is nu afgelopen.
Je bent nu alles kwijt,
maar ik heb nu al spijt.
Ik loop over in de stille straat,
maar een mens vraagt hoe het met me gaat.
Ik wil geen spel met je spelen,
maar achteraf heb je wel tegendeel bewezen.
Wij moeten er nu aan geloven,
dat onze liefde is afgelopen.
dit is een hele rotte tijd,
maar je hebt nu al iets bereikt.
Je moet er doorheen,
want je bent niet alleen.
Reacties op ‘opeens uit elkaar’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
