Geen vertrouwen.
Muurtje om me heen
Zo hard als een steen
Niemand zag hoe ik mij voelde
Niemand wist wat er in mij speelde
Ik hoorde thuis in een gek huis
Ik was volgens hun niet helemaal pluis
ik dacht vrienden te hebben
Maar nee die liepen alleen op te scheppen
Ik had geen zelfvertrouwen
Omdat heel veel mensen snauwden
Je bent niks en je spoort niet
Dat deed mij veel verdriet
Ik was er na 2 jaar weer een beetje boven op
Ik voelde me na heel veel jaar weer een beetje top
Had eindelijk voor het eerst verkering
Dat was een fijn gevoel
Ik was misschien dan toch wel wat
Hij noemde mij zijn schat
Dat was niet voor lang
Hij was een soort ijzeren stang
Toen kwam jij in mijn leven
Ik wist het meteen hij is niet voor heel even
Je vroeg me mee uit
Ik zij ja heel luid
Je sms’te dat jij het niet was
Weet je wat ik dacht toen ik het las
Het gebeurt me weer
Dat.. dat deed me heel veel zeer
ik dacht dat je me leuk vond
ik dacht dat ik er niet meer allen voor stond
maar nu zijn we weer bij het begin
heet hele leven heeft geen zin
Ingezonden door
DatEneMeisje..
Geplaatst op
20-11-2009
Over dit gedicht
het leven is moeilijk maar helemaal als je de mensen om je heen niet vertrouwd.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VertrouwenReacties op ‘Geen vertrouwen.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
