Ik wil weg

Ik wil weg.
Ik kan het even niet meer aan,
Niemand ziet me staan.
Het gevoel dat niemand van me houd,
Dan merk je pas, het leven alleen is koud.
Ookal weet ik at het niet zo is,
Maar het doet pijn dat ik je mis.
Ik schrijf dit met tranen in mijn ogen,
Volgens mij heb ik mezelf bedrogen.
Soms voel ik me klein, daarna weer groot,
Misschien denk ik teveel na over de dood?

Maar jij geeft me soms weer hoop,
Het gevoel dat ik niet alleen loop.
Er zijn ook positieve dingen in het leven,
Ik hoop dat ik nog veel van die dingen mag beleven.
Jij bent zo lief, en je geeft me weer moed,
Want soms voelt het leven, toch wel heel goed.
Het is nu wel zeker; ik het schijt,
aan iedereen en alles, vooral aan de puperteit!