in een wereld vol mensen
ik had laatst een droom
ik was in een wereld vol mensen
logisch zou je denken
maar...
ze waren alleen met hun zelf bezig
ik was met mijn vriend in die wereld
opeens viel hij.
bewoog niet meer.
ik vroeg aan mensen of ze helpen konden
ze liepen voor bij
en keken mij raar aan
ik raakte overstuur.
begon te huilen
schreeuwde om hulp
Is er niemand die mij helpen kan
mijn vriend keek mij aan
nog steeds bewegingloos
hij deed zijn mond open om iets te zeggen
maar opeens schreeuwde een vrouw
Kun je niet even aan de kant gaan?
zijn laatste woorden
niet gehoord
niemand die helpen kon
niemand
iedereen dacht aan zich zelf
mijn vriend overleed.
in een wereld vol mensen
logisch zou je denken.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
15-11-2009
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
'llReacties op ‘in een wereld vol mensen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
