Gleed af naar chaos

het was geen beest
een hapering in mijn gedachte
ik lachte om de onbenulligheid

maar steeds was ik
het draadje kwijt ik kon
niet goed meer formuleren

halverwege bleef ik steken
door mijn twijfel moest ik
het opnieuw proberen

ik was bezig zonder eten
met het weten hoe de dingen zijn
niets kwam uit mijn handen

gleed af naar chaos
zocht naar tijd in nachten
zonder dagen alsmaar vragen

ijlde door een tunnel zonder eind
met het beest al groter dan ik was
zodat het ongevraagd de leiding had

ze at het vlees al van mijn botten
toen ik zei dat ze op kon rotten
ik rook dood van heel dichtbij

alleen jouw handen maakten
dat ik terug op aarde werd gezet
jouw lippen baden mijn gebed