zelfmoodneiging

Echt waar, de wanhoop nabij,
Waarom ben ik zo anders?
Waarom ben ik niet vrolijk en blij?
Is er dan werkelijk niemand die om mij geeft?
Waarom zou ik verder leven als niemand wat aan mij heeft?
Ik moet hier weg, weg van dit rottige leven,
Waar niemand iets om mij wilt geven.
Ik loop weg, weg van de wereld vol met haat,
Ow was er nu maar iemand met goede raad.
Net als ik wil springen, hoor ik mijn naam.
Stop,stop niet verdergaan.
Er zijn degelijk wel mensen die van je houden.
Alleen je moet hun vertrouwen opbouwen.
Zo ben ik weer in het leven gestapt.
Ik ben zo blij, anders lag ik misschien wel in een diep, diep gat.