vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
denk ik terug aan het verleden
met mijn ogen gesloten
denk ik terug aan het verleden
ooit komen we boven
maar we zijn nu beneden
denk ik terug aan me opa
met de vragen in me hoofd waarom moest het zo zijn
de laatste dag van hem
blij dat ik hem nog gezien hebben
plek in mij hart
voor de mensen die ik lief hebben
het leven gaat veder
je moet er mee leren leven
je gaat ooit naar boven
maar je komt niet meer beneden
de dood hoort hij het leven
maar toch is het onbegrijpelijk
gaat het leven boven verder
leven ze zonder pijn daar ?
niemand kan doe vraag beantwoorden
die vraag blijft on beantwoord
tot ik een engel volg
en richting de hemel wandel
Reacties op ‘denk ik terug aan het verleden’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
