Niemand die het ziet
Niemand die het ziet
Mijn intense pijn, mijn verdriet
Ik voel me echt rot,nee gewoon kut
Haal me uit deze put
Je deed me pijn ma het was me eigen schuld
Ik had misschien, ja iets te veel geduld
Je betekent veel voor me dat weet je
Maar ik voor jou misschien maar een beetje
Je ziet mijn verdriet niet je kijkt me niet meer aan
Ach ja, laat mij toch maar staan
Het doet iets met me dat weet je niet
Maar ik doe het, zodat niemand het ziet
Thuis op me kamer helemaal alleen
Samen met een vriend die uit me broekzak verscheen
Daar loopt het rode bloed over mijn arm
Het voelt zacht, het voelt warm
Een fijn gevoel overmant mij
Ik voel me heel even weer blij
Hij helpt me met dingen vergeten
Dingen die mensen niet weten
Die ene keer heeft mijn leven anders gemaakt
Iets wat toen in mij is ontwaakt
Ik heb er spijt van het was niet goed
En nu stroomt er regelmatig bloed
Reacties op ‘Niemand die het ziet’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
