Hij

Hij spookt in me hoofd.
Telkens als ik even niet aan hem denk.
Komt ie weer.
Verliefd.
Nee dat ben ik niet.
Hij zit vast.
Soms als ie niet kijkt kijk ik zijn kant op.
Soms als ie even niet luistert fluister ik zachtjes zijn naam.
Het is niet waar.
Mijn opa zo geweldig als ie was.
Is heen gegaan.
Twee maanden later ontmoet ik hem.
Die jongen met de naam.
Ze zijn verbonden.
Nee hij is mijn opa niet.
Maar ik voel het.
Ik word aangetrokken door hem.
Onbewust.
Geloofwaardig.
Nee dat klinkt dit niet.
Moet dat dan.
Nee ik weet het.
Want ik voel het.